منتظر فرج نمی ایستیم تا ظهور می دویم

آنان چفيه مي بستند تا بسيجي وار بجنگند...

من چادر مي پوشم تا زهرايي زندگي کنم

آنان موقع نماز شب با چفيه صورت خود را مي پوشاندند تا شناسايي نشوند...

من چادر مي پوشم تا از نگاه هاي حرام پوشيده باشم...

آنان چفيه را سجاده مي کردند وبه خدا مي رسيدند ...

من با چادرم نماز مي خوانم تا به خدا برسم...

 آنان سرخي خونشان را به سياهي چادرم امانت داده اند...

من چادرسياهم را محکم مي پوشم تا امانتدار خوبي براي آنان باشم...

فرصتی استثنایی ثبت نام منتظر افتخاری

http://www.jonbeshnet.ir/news/14678

قانون اول :ثابت قدم بودن در ادعا
یکی از چیزی هایی که هر منتظر ظهور باید در زندگی خود مد نظر داشته باشد،این است که می بایست در راه آرمانهای مهدوی ثابت قدم باشد و لحظه ای خود را از میثاقی که بسته جدا نکند.« يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ[ابراهیم /27] خداوند كسانى را كه ايمان آوردند، به خاطر گفتار و اعتقاد ثابتشان، استوار مى‏دارد هم در اين جهان، و هم در سراى ديگر»

قانون دوم:تسلیم فرامین الهی باشیم
یکی از چیزهایی که گویا به فراموشی سپرده شده، این است که هدف از ظهور و غیبت حضرت ولی العصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بر پا کردن دستورات الهی می باش.اگر ما واقعاً مدعی این هستیم که آمادگی کامل برای یاری حضرت را داریم می بایست،خود را تسلیم کامل فرامین انسان ساز الهی کنیم، در روايت آمده است كه از حضرت امام صادق عليه السلام پرسش شد: «بأى شئ عَلِم المومن أنه مومن؛ مومن از كجا مى داند كه مومن است؟»حضرت در پاسخ فرمودند: «بالتسليم للَّه و الرضا فيما ورد عليه من سرور أو سخط[1]
خداى متعال در قرآن مجيد مى فرمايد: «فلا و ربك لا يؤمنون حتى يحكموك فيما شجر بينهم ثم لايجدوا في أنفسهم حرجاً مما قضيت و يسلّموا تسليماً[ نساء /65.]؛ ولى چنين نيست، به پروردگارت قسم كه ايمان نمى آورند مگر آن كه تو را در مورد آنچه ميان آنان مايه اختلاف است داور گردانند، سپس از حكمى كه كرده اى در دل هايشان احساس ناراحتى نكنند و كاملا سر تسليم فرود آرند».

قانون سوم:آماده سازی خود و جامعه برای حضور مولا
یکی از وظایف مهم و اساسی که بر عهده منتظران نور نهاده شده، این است که تمام تلاش و همت خود درجهت آماده سازی خود و جامعه برای ظهور مولا کنند، وقتی در جامعه کسی برای او اصلاح جامعه و خود اهمیتی نداشته باشد نمی تواند ادعا کندکه منتظر ولی خود است «کنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُم مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ[آل عمران/110] شما بهترين امتی هستيد از ميان مردم پديد آمده ، که امر به معروف و نهی از منکر می کنيد و به خدا ايمان داريد اگر اهل کتاب نيز ايمان بياورند برايشان بهتر است بعضی از ايشان مؤمنند ولی بيشترين تبهکارانند»

قانون چهارم:پایندی کامل به تولی و تبری
ما اگر واقعاً مدعی انتظار و منتظر منجی هستیم، می بایست خود را با آرمانهای مهدوی نزدیک و نزدیکتر کنیم،که یک نمود آن، در دوری از ناپاکی و سیاهی و اتصال به نور و حقیقت  و پاکی تجلی می کند.
«یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقینَ[توبه/119] اى كسانى كه ایمان آورده‏اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید، و با صادقان باشید!»
«لا یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنینَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِكَ فَلَیْسَ مِنَ اللَّهِ فی‏ شَیْ‏ءٍ ...[آل عمران/28] افراد باایمان نباید به جاى مؤمنان، كافران را دوست و سرپرست خود انتخاب كنند و هر كس چنین كند، هیچ رابطه ‏اى با خدا ندارد.»
سخن آخر
منتظر واقعی کسی است که در قول و فعل و اعتقاد،خود را کاملاً منطبق بر موازین الهی و شرعی کندو تمام همت و تلاش خود را در این راه قرار دهد و لحظه ای از این اعتقاد خود عقب نشینی نکندو در آخر این چنین از خداوند منان درخواست می کنیم «اَللّـهُمَّ اَرِنيِ الطَّلْعَةَ الرَّشيدَةَ ، وَ الْغُرَّةَ الْحَميدَةَ)(خدايا بنمايان به من آن جمال ارجمند و آن پيشانى نورانى پسنديده را)(وَ اكْحُلْ ناظِري بِنَظْرَة منِّي اِلَيْهِ)(و سرمه وصال ديدارش را به يك نگاه به ديده ام بكش)(وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ ، وَ اَوْسِعْ مَنْهَجَهُ وَ اسْلُكْ بي مَحَجَّتَهُ)(و شتاب كن در ظهورش و آسان گردان خروجش را و وسيع گردان راهش را و مرا به راه او درآور»[2]

 منابع:
[1]. وسائل الشيعه، ج 3، ص 252، حديث 3550.
[2]دعای عهد